Bij experimenteren gaan er ook regelmatig dingen mis. Al kun je je afvragen wat misgaan betekend? Wanneer gaat er iets daadwerkelijk mis zodat het niet meer te herstellen valt? Dat kan inderdaad voorkomen, de enige oplossing is dat je je oorspronkelijke idee loslaat. Vergeet wat je eigenlijk in gedachten had, leg het werk desnoods weg voor een poosje. Kijk er dan op terug en voeg een nieuwe laag toe. Als je vast zal blijven houden aan je oorspronkelijke idee is je werk pas echt mislukt.
Deze week deed ik proeven met de groene patina, ik zag geen verschil en beschouwde mijn proef als mislukt. (Overigens heb ik nog geen tijd gehad om de proef over te doen, dat komt wel.) Zoals ik al zei, misschien had ik een donkere onderlaag moeten nemen? Tja en wat als je dus in plaats van een donkere onderlaag een donkere toplaag neemt? Dus heb ik voorzichtig wat donkere verf toegevoegd (laag twee) en daarna heb ik wat tekststempels gebruikt (laag drie) De proefjes zijn nu klaar om tot ATC omgeturnd te worden. Conclusie, als ik vast had gehouden aan mijn patina idee was dit werk mislukt. Tot zover dus mijn visie op mislukkingen. Ik gebruik dit gegeven regelmatig, ik hou namelijk niet van mislukkingen en probeer alles altijd weer positief om te slaan maar nu een lastige….overigens beschouw ik dit ook als uitdaging!!! Ik heb een stuk Lutrador geverfd met een donkere kleur, erover heen crackle medium en een toplaag, gebeurde helemaal niets! Een beetje gefrustreerd heb ik het oppervlak bewerkt met een paletmes tot deze structuur….mislukt dus. Vandaag heb ik hetzelfde gegeven herhaald op canvas, maar ik heb de toplaag verdund met water, deze keer kreeg ik een prachtige crackelee. Rijst bij mij de vraag: ligt het aan de Lutrador of was de verf de eerste keer te dik? Hoe breng ik een huwelijk tot stand tussen stof en verf en wat ga ik nu met mijn mislukte Lutrador doen, met andere woorden: wat wordt mijn tweede laag?

During experimenting there are also things that goes wrong. Although you can ask yourself what is the meaning of wrong? When does something goes wrong so badly that it is damaged beyond repair. It is possible, the only solution is to skip your original idea. Forget what you had in mind, if necessary put it away for a while. Look back at it and add another layer. If you keep holding on to your original idea, sure your work has failed. This week I did a test with the green patina, I didn’t see no difference and consider my test failed. (By the way, I didn’t had the time yet to repeat the test, but it will come) So, like I said before, maybe I should had taken a darker colour underneath? So, what if you take instead of a darker colour underneath, a darker colour on top? I carefully added some dark paint on it (layer two) and after that I used some text stamps on it (layer three) The test are now ready to become ATC’s. Conclusion: if I stick on my patina idea, this piece had failed. So far my vision on failures. I use this factor often, I actually don’t like failures and I am, always trying to turn thing for the best, but now I have a tricky one…although I consider this as a challenge!!! I painted a piece of Lutrador with a dark colour, added some crackle paint and a top layer of paint, nothing happened! A bit frustrated I attacked the surface with a palette knife till it became this structure…so, failed. Today I did the same thing on canvas, but I diluted the paint with water, this time I got a beautiful crackle. Now I ask myself this question: Was it the Lutrador or was the paint too thick the first time? How do I accomplish a marriage between fabric and paint this time and what am I gonna do with the failed piece of Lutrador, in other words: What do I use for a second layer?

TIF finished, the person I admire..Anselm Kiefer

Dit is mijn werk voor TIF, het is geïnspireerd door Anselm’s werk: Isis and Osiris wat hij in 1987 maakte. Ik heb geprobeerd er een eigen draai aan te geven maar ik heb wel voor de structuur gekozen.
Ik heb hiervoor een aantal vellen canvas geverfd in verschillende kleuren en heb toch gekozen voor een blauw vel. Hierna heb ik een mengsel gemaakt van puff paint en zeefdruk verf in een aarde kleur. Anselm heeft zelf in zijn werk voor echte klei gekozen maar ik wilde er ook in kunnen stikken met de machine. Ik heb gekozen voor een ondergrond van stevig polyester, zodra de verf droog was ben ik gaan stikken in een soort crackelee patroon. Hierna ben ik met het hittepistool er over heen gegaan, gek genoeg “pufte” de verf heel anders dan ik gedacht had. Ik heb het al eens eerder op deze manier gedaan maar had toen de puff paint gemengd met acrylverf. Hierdoor kreeg je meer grote blazen, nu waren het allemaal kleine blaasjes. In eerste instantie wilde ik de stukken die ik blauw had gelaten met een grijze verf behandelen, maar de terra kleurige verf werd door het verhitten stukken lichter als dat ik in gedachten had dus besloot ik in plaats daarvan, er patina op te zetten. Uiteindelijk is dit het dus geworden, nieuwsgierig als ik ben besloot ik ook een bestaand canvas met het restant van de puff paint te verven, dit keer zonder stikken. Zou het helemaal loslaten? Er gebeurde vrij weinig eerlijk gezegd, het grappige is wel dat het “pufte” in een soort blader patroon. Al met al, best een leuke ondergrond geworden. Ik moet eens kijken of ik er nog iets meer mee kan doen. Deze TIF opdracht sprak me wel aan, ik ben dan ook heel benieuwd naar de opdracht van februari?

This is my work for TIF January; it is inspired by Anselm’s work: Isis and Osiris, which he made in 1987. I tried to give it something of my own, but chose for the structure also. I painted some canvas sheet in several colours and choose a blue one to work with. After that I made a mix from puff paint and terra coloured screen print paint. Anselm worked in this piece with real clay but I wanted to do some stitching in it, so that wasn’t an option. I have chosen a background from very firm polyester; as soon as the paint was dry I stitched in a crackled design. After that I used my heat gun, funny that the paint didn’t “puffed” the way I thought it would. I did this before, only that time I mixed the puff paint with a normal acrylic. This gave very large bulbs and now the bulbs are very little. My first plan was to paint the parts that where blue with a grey paint, but the terra coloured paint turned, because of the heating, much lighter than I had planned. So I decided to use patina on the blue in stead of grey paint. So this is how it turned out, curious as I am, I wanted to know what happened if I painted a normal canvas with the puff paint that rested, this time without stitching. Would it come off with the heating? Actually nothing happened, funny that it “puffed” in some kind of leave pattern. I like it as a background, maybe I can do something more with it? This TIF assignment I liked very much, I am very curious about the assignment for February.

Gisteravond zat ik een beetje te suffen achter mijn bureau, wat zal ik nu weer eens gaan doen. Ideeën genoeg maar even geen zin om iets groots aan te pakken. Dat zal even moeten wachten tot het weekend als ik weer rustig een hele dag achter elkaar kan werken. Wat dat betreft is het toch handig om volgens een bepaald schema te werken dan weet je precies wat je die dag gaat doen. Ik zal eens even tussen mijn boeken neuzen, kijken voor een ander boek om door te nemen. Ik heb ook alle boeken van Maggie Grey en Jan Beany/ Jean Littlejohn, het tweede boek van Maggie heb ik eigenlijk ook nog steeds niet echt gelezen. En in de serie van Jan Beany/ Jean Littlejohn is ook nog genoeg te vinden. Uiteindelijk kreeg ik ineens een idee toen ik die stempel lap die ik een tijd geleden heb gemaakt zag liggen. Jaren geleden was er een nieuwe rage: Antieken. Je kon toen van allerlei stoffen beestjes kopen (o.a. konijntjes) die je een antiek look kon geven. Het leek me wel een grappig idee omdat op die stempellap uit te proberen. Ik heb hem eerst op een lap vilt genaaid om het iets steviger te maken.
Zo werkt het: Je smeert de lap in met boekbinderslijm (Modge Podge) of pretex, laten drogen. Hierna een tweede laag erop zetten en laten drogen. Voorzichtig wat patina er op aanbrengen en goed uitsmeren met een oud doekje. De stof krijgt nu een prachtige Vintage look. Uiteraard wordt de pretex een beetje hard, dus het is verstandig eerst te stikken voor je de stof gaat behandelen.

Yesterday I was behind my desk, drowsing (is that the word?) a bit, what shall I do next. Ideas plenty, but I was not in the mood to start something big. That shall have to wait till the weekend when I can work all day threw. I made me think that it is so easy to work with a schedule; you know exactly what to do each day. I shall browse in my books; see if I can find another book to work with. I have all the books by Maggie Grey and Jan Beany/ Jean Littlejohn, the second book by Maggie I actually didn’t read yet. And in the series of Jan Beany/ Jean Littlejohn there is also a lot to find. Finally I got this idea when I saw the stamped fabric that I made a while ago. A couple of years ago there was a new thing on the market: Aging fabric. You could buy a whole lot of fabric animals that you could give a vintage look. I seemed like a funny idea to use this on the stamped fabric. I first sewed it on a piece of felt, to make it more firm.
This is how it works: Put a layer of Modge Podge or pretext on it and let it dry. Than add a second layer and let it dry. Carefully add some patina on it, and polish it with an old rag. The fabric gets a nice vintage look. Because of the pretext the fabric becomes hard, so it is wise to stitch it first and than put the pretex layer on the fabric.